In het kader van transparantie, eerlijkheid en het delen van je verhaal, waar ik zowel in mijn werk als privé vurig voor pleit, wil ik je graag iets vertellen. Ik heb er een tijdje mee gewacht, vooral omdat ik bang was dat het m’n bedrijf om zeep zou helpen. Maar weet je, het voelt niet goed om met een groot geheim rond te lopen. Dus hierbij, mijn verhaal. Ik heb kanker en ben -naast Marca, werkende moeder, ondernemer, coach, trainer, docent- ineens ook patiënt. 

Kanker

In a nutshell wat er aan de hand is. Ik heb borstkanker die uitgezaaid is naar lymfeklieren en longen. De kans dat ik ziek zou worden is heel klein maar ondanks m’n gezonde levensstijl moet ik er toch aan geloven. So be it.

En nee, mijn leven staat niet op z’n kop. Ik werk en leef gewoon door. Ik heb niet ineens een bucketlist, ga geen andere dingen doen (behalve dan dat ik m’n werk bij de Fotovakschool stop gezet heb) en ik zit niet de hele dag huilend op de bank.

Wat dan wel?

Ik werk gewoon door. Dat is namelijk belangrijk voor me. Ik vind m’n werk leuk en krijg er energie van.

Ik doe zo veel mogelijk ‘leuke’ dingen, wandel met de hond, ga lunchen met zoonlief, kijk Netflix en spreek af met vrienden. Kortom, ik leef gewoon door.

Ik heb inmiddels 3 cycli chemo achter de rug. Wees niet bang, ik zal niet in details treden, maar het was geen pretje. En het heeft ook nog eens niet geholpen, dus we gaan nu kijken wat ik verder voor opties heb.

Verder heb ik m’n toch al gezonde levensstijl verder geïntensiveerd. Ik at al 40 jaar geen vlees en leef nu ruim 2 jaar 100% vegan. Je zou denken “dat is genoeg”, en ik ben blij dat ik al zo gezond at, maar ik ben nu ook nog gestopt met suiker en ik probeer zo veel mogelijk tarwe te vermijden.

En verder?

Er gebeuren wonderlijke dingen als je kanker blijkt te hebben. Als je het vertelt, is het alsof je een bom laat vallen. Mensen zijn geschokt, vinden er iets van en hebben vaak gelijk een mening over wat je wel//niet moet doen. Goed bedoeld natuurlijk, maar ik bewandel liever m’n eigen pad hierin. En geloof me, dat eigen pad bewandelen is al lastig genoeg. Tenminste, dat vind ik. Want waar baseer je je mening, gevoel of beslissingen op? Ik ben geen arts, ken niet alle ins en outs.

En dat is ingewikkeld als je, zoals ik, graag gefundeerde beslissingen wilt nemen.

Want eigenlijk heb ik een enorme aversie tegen dat hele medische circus en wil ik er niet aan mee doen. Maar helemaal vertrouwen op m’n eigen vermogen om te genezen is eng en vind ik een te groot risico. Dus doe ik wat ik zelf kan doen, naast reguliere behandelingen. Goed eten, wietolie, meditatie, Reiki en supplementen.

En nu?

Ik ben en blijf gewoon Marca, dus ik hoop niet dat je me nu ineens als patiënt gaat zien en behandelen. Blijf me ook vooral inschakelen als je hulp of begeleiding nodig hebt bij je werkzaamheden als kunstenaar//fotograaf. Dat vind ik nl. nog steeds het allerfijnst om te doen. En daarbij, m’n hoofd doet het gewoon.

Verder dank ik God op m’n blote knietjes voor de lieve vrienden die ik om me heen heb en die er voor me zijn. Want kanker in je eentje, dat is niet te doen.

Tot slot. Het rare van kanker is, dat het een soort onlosmakelijk verbonden lijkt aan de dood. Nu ben ik niet van plan om er snel tussenuit te knijpen – en dat is ook niet de verwachting- maar m’n toekomst is wel ineens onzekerder. Gelukkig ben ik nooit iemand geweest van de lange-termijn-planningen, maar toch.

We gaan het zien.

Ik heb voor hetere vuren gestaan en ben daar goed uitgekomen, dus eigenlijk ga ik er vanuit dat dat nu ook gebeurt.

To be continued!

Marca van den Broek

Author Marca van den Broek

ondernemer, coach, trainer, social media addict, blogger, foodie, single mom, vegan, honden èn kattenmens, verslaafd aan chocola. Voor mijn werk zie www.marcavandenbroek.nl

More posts by Marca van den Broek

Join the discussion 6 Comments

Leave a Reply

vijf − twee =